Δεν πάω εγώ στους ιατρούς
αυτοί είναι Μαμωνάδες,
θα δώσουν αναρρωτική,
θα μπλέξω σε μπελάδες.
Κυρ Μήτσο, θα του πω κοφτά,
έχω μεγάλο πόνο
όμως να μείνω στη δουλειά
αυτό ζητάω μόνο.
Σαν χάρη, σε παρακαλώ,
απ’ την δουλειά μην λείψω
γίνε εσύ ο ιατρός
βάλε μου μέχρι γύψο.
Αυτοί δώσανε άδειες
πάνω από οχτακόσιες
εάν δεν μπει φρένο σ’ αυτό
θα δώσουν άλλες τόσες.
Να τους τραβήξουν το αυτί,
τον όρκο του Ιπποκράτη
ξεχνούν οι αθεόφοβοι
και καταρρέουν κράτη.
Ξέρεις εσύ από αυτά
δεν είσαι και τυχαίος
και το ομολογούν αυτό
οι τίτλοι σου οι τέως.
Χάλασε ο κόσμος, θα του πω,
Μήτσο μ’ κοίταξε χάλια,
να σ’ βγάζουν γλώσσα έφτασαν
η Εύη και η Θάλεια.
Μα ξέρεις όμως τι είν’ αυτό
που με παραξενεύει
πως όσα λεν για σένανε
ο κόσμος τα πιστεύει.
Στον δήμο λεν πως πιο πολύ
απ’ τους υπηρετούντες
και μάλιστα αγιάτρευτα
νοσούν οι διοικούντες
Τα ατυχήματα… οι ΕΔΕ…
πειθαρχικές διώξεις…
σαν ρετσινιά επάνω σου
που δύσκολα θα διώξεις
Για σε θα μείνει τελικά
και όποιον θέλεις ρώτα.
Με τους εργάτες άλογο
στους κυβερνήτες κότα
